نيز نقل كرده است كه در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شخصى كشته شد . حضرت منبر رفت و فرمود : « آيا مىدانيد اين شخص چه كسى از شما را كشته است ؟ » گفتند : « نه ! » فرمود : « سوگند به كسى كه جانم در دست اوست ! اگر آسمانيان و زمينيان بر كشتهء مؤمنى گرد آيند و بدان قتل رضايت دهند ، خدا - عزّوجلّ - همگى ايشان را در آتش مىافكند ! سوگند به آن كه جانم به دست اوست ! هيچ كس ما خاندان را دشمن نمىدارد ، مگر اين كه خداى - عزّوجلّ - او را به صورت در آتش مىاندازد ! » « 1 » عَلْقَمه از عبداللَّه ( بن عباس ) در اين باره چنين نقل كرده است : حضور پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مسجد ايشان نشسته بوديم كه حضرت فاطمه عليها السلام در حالى كه حسن و حسين با وى بودند نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و على عليه السلام نيز پس از آنان وارد شد . پيامبر خدا سر را بلند كرد و به آنان نگريست و گفت : « هر كس اينان را دوست بدارد ، مرا دوست مىدارد و هر كس اينان را دشمن بدارد مرا دشمن مىدارد . » « 2 » محبّت پيامبر نسبت به حسن و حسين عليهما السلام دربارهء محبّت خاص رسول خدا صلى الله عليه و آله احاديث معتبر فراوانى نقل شده كه نمونه‌هايى را در اين‌جا مىآوريم : انس بن مالك گويد : از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيدند ، كدام يك از اهل بيت نزد شمامحبوب‌ترند ؟ فرمود : « حسن و حسين . » پيامبر به حضرت فاطمه عليها السلام مىگفت : « فرزندانم را نزد من آر . » آن‌گاه ايشان را مىبوييد و در آغوش مىگرفت . « 3 »

--> ( 1 ) - مناقب امير المؤمنين على ( ع ) ، محمّد بن سليمان كوفى ، 2 / 120 ؛ مجمع احياء الثقافة الاسلامية ، قم ، اوّل ، 1412 ق . ( 2 ) - ترجمة الامام الحسن ( ع ) ، 93 ؛ ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، 110 . ( 3 ) - الجامع الصحيح ، ( سنن ترمذى ) ، محمد بن عيسى بن سورة ، 5 / 658 ، دار احياء التراث العربى ، بيروت ؛ ابويعلى موصلى ، 7 / 274 .